Askerlik

Yolda yol kenarına çekilmiş askeri servis aracı gördüm. Eski haki renkli bir Deutz marka otobüs. Bir kaç asker arka motor kaputunu açmışlar, uğraşıyorlardı. Hatta içlerinden birinin motorun kayışlarını göstererek diğerlerine eğitim verdiği kanısına kapıldım. Hala kayışlı motorların kullanılmasını garipsedim . Birden piyade okulunda askerlik yaptığım günlere gittim. Cuma öğleden sonraları nasıl kullandığımız silahları söküp, bakımını yapıp, yeniden taktığımız günlere. Askerliği diğer mesleklerden ayıran temel bir fark var. Askerlik asıl temsile hazırlanılan bir meslek. O yüzden araç gereç seçiminde teknolojinin son geldiği noktanın değerlendirilmesini yadsımamakla beraber asıl gizli kalan bir yöne parmak basmak istiyorum. O araç gerecin ordu içinde bir kültür haline dönüşmesine. Bunun pratik değerine. Savaş alanı herşeyin mükemmel çalıştığı bir arena olmaktan çok yoksunlukların doğru ve hızlı kararlarla ikame edilmesinin zafere doğrudan etki ettiği bir alan. Dolayısıyla bu araç gerece neredeyse kültürel bir refleskle müdahele edebilecek insan gücü kritik bir öneme haiz. Dolayısıyla arızalandığında çalıştıracak personel gücün ve know-how’un yoksa, pekala elektronik ateşlemeli bir motorun yerine kayışlı eski bir Deutz’u tercih edebilirsin. Çünkü o çalışacaktır.Kum tepelerine gömülmüş son model Mirage’larla aynı kaderi paylaşmıyacaktır..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s