Yol Resmi

 

İşe gidiyorum.
Eskişehir yolundan kent merkezine doğru sürüyorum. Bugün yol boyunca, arabadan görünen resmi seyrettim. Sağımdaki otobüste başını eğmiş uyuyanlar vardı. Oysa güçlü güneş ışığı ortalığı kasıp kavurmaya başlamıştı bile. Bir yaz sabahı işte..Doğrudan güneşe doğru sürüyoruz. Yokuş-yukarı arabaların metal karoserleri parlıyor, yokuş-aşağı ise arka camlarının hemen üstünden seken keskin ışığı görüyorum. Bina bloklarının bize bakan cepheleri koyu gri, tel tel ağaç dalları ince siyah damarlar halinde , inşaatlar enine ve boyuna kiriş ve sütünlarıyla kareli bir defter sayfası gibi açılıyor önümde, yol ekiplerinin havaya savurduğu tozun arasında istiridye kabuğunun dışan akan radyal çizgileri gibi ışık fışkırıyor.  Dikiz aynasından arkama, arkamdaki sağa ve sola bakıyorum. Ne kadarda keskin kontraslar var günün bu saatinde; gölgelikler bıçak gibi kesmiş yüzleri. Burunlardan yukarısı kapkaranlık. Gözleri göremiyorsunuz. Yanaklar ablak, boyunlar aydınlık, hep böyle büstler direksiyonların  başında. Akış duruyor, bu griler kompozisyonunda bir seri kırmızı oluşuyor önümde; stop lambaları. En ileride bu kubist formasyonu sonlayan silik griden Hüseyin Gazi dağı. Yol telaşlanıyor. Yeniden bir akış başlıyor. Bağısaklardaki hareket gibi. Duruyor ve bir süre sonra yeniden harekete geçiyor. Sonra yeniden duruyor. Opportunistler nasılda belli oluyorlar. Bazılarında sadece bir alışkanlık gibi. Sadece şerit değiştirmek istiyorlar. Akan şeriti bulmak bile değil hevesleri. Yol boyunca her şeridin çeşitli etaplarda farklı hızları vardır  diye dalıyorum. MEB tüneline dalıyoruz. Gözler kararıyor, farlarımız gün ışığını ikame etmekten uzak, cılız tünel lambaları periyodik olarak tekrarlanıyor. Hop yine yukarıdayız. Aydınlık karanlığı üzerimizden yıkıyor. Ama kısa süre içinde yine dalıyoruz. Yüzlerde sert çakmalar var. Ağaç gölgeleri ve ardından tünel karanlığı, Akay tünel yokuşunda yukarıdan açılmış açıklıklar yerde öyle parlak havuzlar  oluşturmuş ki…sanki yol akkor haline gelmiş. Yolu bu saatlerde Eskişehir’e doğru yapanlar renkleri görüyorlardır. Ama akşam eve dönerken ben yine güneşle karşı karşıya olacağım ve o güneş yine renkleri görmeme izin vermeyecek.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s