Ziya Gökalp Lisesi

Diyarbakır’dayım. Gece otele dönerken farkettim; burada doğmuşum. Surlara yakın bir yerde. Annemi aradım doğduğum evin yerini tarif etsin diye. Dedeman oteline doğru, tam da yolumun üzerindeymiş.  Yüzünü lisenin ana kapısına dön, sol taraftaki ilk sokağa dön dedi. İş arkadaşımla kapıyı bulduk gecenin onbir buçuğu arkama kapıyı alıp fotoğraf çektirmek istedim. İlk kareyi çekti, ama beğenmedi. İkinci kareyi çekerken iki kişi kenardan fotoğraf karesine dahil oldular. Onlardan biri, ağzı rakı kokan, şaka yollu biz çıktık mı diye çıkıştı. Yok yahu derken kareye dahil olmak bir yana içinde bulunduğum anın o kalbimi titreten havasını bozarcasına müdahil oldu. Bir dolu saçma sapan soru..Annemi arıyorum o sıra tam adresi almak için, telefona saldırıyor. Sonra tuhaf bir analar kutsaldır edebiyatı ne kadar yersiz. Çaktırmadan sorguluyor. Arkadaşım safiyene cevaplar veriyor. Sinirlendim, annemle telefonu kısa kesip, adamdan kurtulmaya çalışıyorum. Aptalca bir soru geliyor aklıma, burcunu soruyorum. Doğum anıyla ilgili tuhaf bir soru. Boğayım diyor. Koçum diyorum. Boğa vs Koç oluyor. Gidiyor. Koç kalıyor evi bulmak için eşeleniyor ama nafile..Neyse lise duruyor ya bu da bir şey..Annem babam bu lisede tanışmış.Bir resim öğretmeni ile geçici olarak matematik derslerine giren yedek subay mühendis babam. Buraları yeniden ele geçirmeyi rastlantılara borçlu olmak hoş değil ama..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s