0

 Image:EtruscanO-01.svgÖnce hiçbir şey yoktu.  Sadece ‘   ‘. 
Sonra insan tarafından çıkarılan bir ses ile ya da bir ünlem ile ‘O‘ ortaya çıktı.  Aynen,  ‘O’ sesi çıkarmak için dudaklarımıza verdiğimiz biçimi ile yazdığımız, ve nefes borusundan ağzımıza, ağzımızdan dışarıya doğru ‘üf’lediğimiz havanın çıkardığı ses ile  eşledik: OOO !. Varolan her ne ise, onun  adını kullanmadan ‘O’ diyorduk bir şeyi göstererek.   ‘O’,   bir şaşkınlık ünlemi gibiydi.  İlkel insanı tasavvur edin, bir ağacı, bir ineği gösteriyor işaret parmağıyla, sonra dudağını büzüyor, yuvarlıyor ve O diye üflüyor havayı;  ”O‘.        
   Acaba ‘ol’ fiilinin ‘o’ zamirine sembolik olarak bu kadar akraba olması, yakın durması bir tesadüf müdür? 
   ‘OL !‘ …Tanrısal bir kelam. Tanrı, ‘OL !’ diye ünlüyor. ‘O’  OLuyor.  O, herneyse, bir ağaç, bir inek veya bir evren; OLuyor..
   Pekala ya ‘ÖL’ fiiline ne diyeceksiniz?  Güçlü bir ‘O’nun yerini ölü bir ‘Ö’ almış. Bu ‘O’nun üstündeki iki nokta da neyin nesi? Bedenden göğe yükselen bir ruh ya da bir can gibi.  Ya da bir tür negasyon işareti gibi.  Peki bunlar Latin harfleri diyelim ve çıkan sese bakalım.  Bas sesten , pes sese geçişin üstüne kafa yoralım, acaba bu ‘Ö’ bir son nefes anamotobia’sı mı? 
 
Fakat oluştan önceki safhaya yani ‘OL‘ dan önceki safhaya kesinlikle ‘ÖL’ diyemiyorum. 
Bu safhanın sesi ve harfi yok ilk elde (ilk zamanda bana göre)  sadece ‘ ‘. 
Bu safha çok sonraları soyutlanarak dile katılmış olmalı. 
Dolayısıyla bu denemenin primitifçi eğilimine aykırı olduğunu düşündüğüm için şimdi, hiç sözcüğünü kullanmak istemiyorum.  Fakat iki kelime dikkatimi çekiyor; ‘yok’ ve ‘var’ kelimeleri. Yine o ‘O’ sesinden yola çıkıyorum. Sanki O sesi/harfi y ile k harflerinin parantezindedir ve  ‘O’ kavramının negasyonu elde edilmiştir  ve ‘O’ (olan herneyse) ‘YOK’ olmuştur. Bir önceki cümleye dikkatinizi çekmek istiyorum bu arada yok-ol’ diyorum.  Oluş fiilini paradoksal bir biçimde ‘O‘nun varlığının aksine kullanıyorum.  Dolayısıyla ‘OL !’ emriyle (fiiliyle) ‘olan’,   tersine bir oluş yaşıyor. Y ve K negasyon parantezinde, var-ol’a karşı yok-ol. Oluş ekseninde 180 derece birbirinin aksi yönde oluş vektörleri gibi.. Peki madem OL ile bunlar elde edilirken ÖL/ÖLÜŞ fiiliyle simetrik kelimeler bulmayalım; mesela ‘YOK-OL’ a karşı- YOK-ÖL, negasyonun negasyonu varolamaya eşit, ya da VAR-OL’a karşılık gelen. Ve ‘VAR-ÖL’ yokoluşa eşit gibi. Bunlar dilimizde barı-na-mamış. Belki dilsel bir ekonomi ile ilgili, çünkü ‘OL’ fiili her iki istikamette de kullanıldığında, YOK-OL varken VAR-ÖL’e gerek yok. Ancak oluş’un ölüş’e karşı galebe çalması, pratik bir işlevsellikten öte felsefi bir tercihe de dayanıyor olabilir. Kimbilir ?
 
Bu arada bu simetri ilişkisinden yararlanarak elde ettiğim , ve oyun yaptığım bazı ve hatırladığım bazı sözcükleri paylaşmak isterim:)
yokxvar-yoklamaxvarlama-yoksulxvarsıl-yoklukxvarlık-yokedici (terminator)=yokedici yokucu?Yoktan varolmak-Vardan yokolmak-Varlık nedeni(raison d’etre)xyokluk nedeni?varlıkbilim (ontoloji),yoktan yere=yok yere, yokuntu?(oyuntu gibi),yok-sa,var-sa-yokşehir,yokyer (no man’s land yoksa ütopya mı?),varyemez amca, yokaç amca, yokyer amca:))saklanbaç-yoklanbaç??-Ben yokum(ne çelişik değil mi?) = yokum, var oldum , varım, oldum ??, ol ! (yok-ol,var-ol), olgu( vargı,yokgu),olmak->ölmek,
 
A Brief Translation: Do you remember the movie ‘Histoire d’O’, it was the movie released in early 80s or late 70s in Ankara.  I watched it at Cinema Akün which is converted a true theatre nowadays(plays on the scene)..The essay above is a kind of ‘Histoire d’O’ but totally in a different way. It is about the letter ‘O’ in Turkish alphabet. It is not just a letter, but also an adverb, equivalent of ‘it’ in English. I fantasmed a history in a systematic way by relating with the word ‘OL’ verb in Turkish. ‘OL’ means, ‘to be’ or ‘to exist’. Using it in a command mode like ‘be !’ or ‘exist !’ causes the birth of  ‘O’. Like saying; ‘exist ! /ol !’, and it comes out whatever it is… It inspired me like God’s first word to create(genesis). For whatever it is; a cow, a tree or an universe… It is also a kind of anamatobia. Think of a cave man pointing  to a cow or tree and making his mouth and lips like an O ,and while releasing the air, the sound ‘OOO’ emerges..Another relation I’ve discovered is between the verb ‘OL’ and the verb ‘ÖL’, the two dots above an O like the spirit raising out to the heaven from a body (O)..and it means ‘die’. So OL vs ÖL is like ‘be’ vs ‘die’..I don’t mean to explore all in a linguistic way but aren’t all these (relations) need to be noticed..??

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s